Info

http://j1piece.hi5.com - Send it to your friends

Sex

Male

Birthday

April 6

About Me

ความคิดเล็กๆจากมุมมองของคนๆนึงที่ผู้หญิงคนนึงให้ผมมา

ตามประสาคนดูหนังแล้วคิดเยอะ ไม่รู้ว่าคนอื่นจะคิดเหมือนกันหรือเปล่าครับ พอดีว่าไปดูหนังเรื่องนี้มา แล้วตั้งข้อสังเกตขึ้นมาได้ 1 ข้อ (จริงๆมีอีกแต่หาข้อมูลอยู่) เรื่องเกี่ยวกับ "มาม่า" ในเรื่อง รถไฟฟ้า..มาหานะเธอ

ทำไมมาม่าต้องต้ม 3 นาที?

สังเกตว่าภายในเรื่องตัวละครจะมีความสัมพันธ์กับมาม่า 2 ครั้ง คือ ตอนที่พระเอกจะต้มมาม่าให้นางเอกกินรองท้องก่อนขึ้นรถแท็กซี่ และตอนที่นางเอกผิดหวังเรื่องพระเอกต้องไปเรียนต่อเมืองนอก จึงกลับมาต้มมาม่าที่บ้านคนเดียว

หนังกำลังจะบอกอะไรเราหรือเปล่า? ผมว่าเขากำลังจะบอกเรื่องสาระของ ”การรอคอย” และ "ความอดทน"

ครั้งแรกในรถแท็กซี่ นางเอกเปิดกินในขณะที่เพิ่งใส่น้ำร้อนไปแค่ 1 นาที พระเอกก็บอกว่า “ก็ข้างถ้วยเขาเขียนให้รอ 3 นาที” นางเอกก็เถียงว่าชอบกินแบบนี้ เส้นกรอบๆแบบนี้

ถ้าเรามองแบบเปรียบเทียบ ม่าม่ากับความรัก .. เหมือนหนังกำลังบอกว่า ทั่วไปตามสากลโลก ความรักมันมีเวลาของมัน การบ่มเพาะเส้นของความรักให้นุ่มพอดี พอเหมาะเข้าปากนั้น ต้องใช้เวลา แม้นางเอกอาจจะชอบเส้นกรอบๆ ที่ใช้เวลาน้อย แต่ความรักเป็นเรื่องของคน 2 คน จะตัดสินด้วยความชอบเพียงฝ่ายเดียวไม่ได้ และเวลาอีก 2 ปีที่พระเอกจะไม่อยู่ ก็คือช่วงเวลาที่จะบ่มเพาะความรัก ให้สามารถกินได้ทั้ง 2 ฝ่ายนั่นเอง

มาม่ามักถูกใช้เป็นตัวช่วยของคนที่ “ไม่มีเวลา” ไม่มีเวลาทำกับข้าว ไม่มีเวลาไปหาอาหารกินข้างนอก เหมือนในเรื่องนี้ นางเอกคิดว่าตนเอง”ไม่มีเวลา”จะรอพระเอกแล้ว เพราะอายุก็มาก เหงาก็เหงา กินข้าวคนเดียว แต่จะให้ทำอย่างไร แม้แต่มาม่ายังมีเวลา 3 นาทีของมัน แล้วความรักล่ะ?

จึงมาสู่ตอนที่นางเอกเครียดในการต้มมาม่าคนเดียวที่บ้าน อยากกินเร็วๆแต่อะไรก็ขัดใจไปหมด น้ำก็ไม่ได้ต้มไว้ ฉีกซองเครื่องปรุงก็ลำบาก เนื่องจากความ”ใจร้อน” มองแต่”เป้าหมาย” แต่ลืมมอง”ระหว่างทาง” การจะกินมาม่า ต้องต้มน้ำ ต้องค่อยๆเตรียมเครื่องปรุง เหมือนความรัก หากจะมองแต่เป้าหมายว่าฉันกับเขาจะต้องรักกัน แต่ลืมใส่ใจ”ระหว่างทาง” ภาพนั้นคงไม่เกิด

มาม่า ก็เป็นตัวแทนหนึ่งของคนในสมัยนี้ ที่ต้องใช้ชีวิตเร่งรีบ ทุกๆอย่างต้องแข่งกับเวลา จนลืมไปว่า เรื่องที่ละเอียดอ่อนอย่างความรัก มันเร่งรีบไม่ได้หรอก

สรุปคือ ผมคิดว่า หนังใช้มาม่าสอนเราในเรื่องความรัก ถ้าคิดจะรัก ก็ต้องเรียนรู้ที่จะรอ ต้องอดทน คนสมัยนี้มักขาดความอดทนครับ แลกเบอร์กันไม่กี่วัน ก็อยากให้อีกฝ่ายเรียกเราว่าแฟนแล้ว น่าจะมองดูว่า แม้สิ่งที่จะช่วยเราประหยัดเวลามากแค่ไหน อย่างมาม่า มันก็ยังมีเวลาของมัน แล้วกับความรัก ก็เช่นกัน
---

ที่มาของข้อมูลเริ่ดๆดีๆจาก http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8447739/A8447739.html

Interests

Favorite Music

Favorite TV Shows

งานอดิเรก..

Favorite Books

Ma Family 1 Piece Crew

Favorite Quote

แต่ตอนนี้..หาเงินก่อน ไม่มีเงินก็อยู่ไม่ได้ รวยแล้วเดี๋ยวแต่ง..

hi5 Games

Play hi5 Games

Recently played

3 Point Shootout

Scored: 48
Top Score: 48

Groups

View All Groups

[THAILAND]Breakdancer MEMS, 1piece crew, F2F club, CGgenerationseed, คนรักเจน, CLUB UD

Journal

View All 34 Entries Add Comment

เหตุผลของคำตอบ : Oct 20, 2009

ผมได้ดูหนังเรื่องรถไฟฟ้ามาหานะเธอแล้วครับ ในหนังมีอะไรมากกว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลย กับเนื้อหาที่มันตรงกับชีวิตที่ผ่านมาและคำถาม เดิมๆที่แทงตรงใจ

"หากเป็นแฟนกัน ไม่มีเวลาให้กัน จะมีไปทำไม"

"คนเป็นแฟนกัน แต่ไม่เคยได้เจอกัน เค้าไม่เรีกว่าแฟนหรอก"

ผมได้เก็บคำถามเหล่านี้มาถามสาวๆที่อยู่ใกล้ๆตัว หลายๆคน และส่วนใหญ่ก็ได้คำตอบที่เหมือนๆกันคือ ผู้หญิงต้องการเวลา ต้องการการดูแลการเอาใจใส่ ผมจึงถาม ต่ออีกว่า

"ถ้าหาก คน 2 คนเค้าอยู่ไกลกัน ไม่ค่อยได้เจอกันแต่เค้าโทรหาทุกวันถามถึงความเป็นอยู่ตลอด คอยเป็นห่วงเป็นใย ทำให้เค้ารู้ว่าเราอยู่ข้างเค้าเสมอ ไม่ว่าทุกข์หรือสุข และเมื่อมีเวลาอยู่ด้วยกัน ก็ใช้เวลานั้นทำให้เค้าได้มีคลามสุข เค้าทำได้แค่นี้ มันเพียงพอกับความรู้สึกของผู้หญิงรึยัง"

ผู้หญิงส่วนใหญ่เค้าบอกว่า แค่นี้มันไม่พอ

แต่มีผู้หญิงอยู่คนนึงบอกกับผม คนนั้นคือเพื่อนสนิทผม

"ถ้าเหตุผลของเมิงคือการทำงานที่ทุ่มเท เพื่อเค้าเพื่ออยากเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีได้เพื่อเค้า กูว่านั่นก็ดีที่สุดที่เมิงทำให้เค้าได้สำหรับตอนนี้ สำหรับคนวัยทำงาน หากเค้ารู้สึกถึงความต้องการที่มากเกินไปเท่ากับเค้าไม่เคยเข้าใจในความเหนื่อยและยากลำบากกับสิ่งที่เมิงทำ เค้าต้องการแค่ใจเค้าเค้าไม่ได้ต้องการใจเมิง"

เป็นคำตอบที่ผมได้ยินแล้วผมสดุดกับสิ่งที่ผมทุ่มเทไปในเวลาเกื่อบ6ปี แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความผิดหวัง ผมยอมรับในสิ่งที่ผมก้าวพลาด แต่ผมไม่เคยทอดทิ้งเค้า ผมเป็นห่วงเค้าเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเค้า ผมแค่ต้องการเห็นเค้ามีความสุข และชีวิตเค้าเดินทางไปในสิ่งที่ดี ถึงแม้ตอนนี้ก็ยังเป็นห่วงเค้าเสมอ แต่ในเมื่อต่างคนต่างเลือกทางเดินของตัวเองแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ เหมือนเส้นขนาน

จนถึงตอนนี้แล้วคำถามที่คาใจกับตัวผมในสิ่งที่ผมกลัวและไม่กล้าที่จะเริ่มต้นใหม่คือ

"ผมเป็นผู้ชายที่ดีพอที่จะรักและดูแลผู้หญิงคนนึงให้เค้ามีความสุขได้รึยัง"

28 ตุลาคม ครบรอบ 1 ปี ที่เราเลิกกัน